Reisje naar Egypte
Ik moest 24 juli naar Egypte omdat ere en probleempje op een container schip was men moest de motor met de hand bedienen en dat kon niet automatisch.
Dit was het begin van een avontuurlijk weekje.
Om te beginnen ben ik naar Cairo gevlogen waar ik in een van de meeste luxe en uitgebreide hotels werd geplaatst waar ik ooit in geweest ben.
Mijn kamer lag direct aan het enorme zwembad (cq. waterparadijs).
En wat wil het geluk nou ik moest hier een dag wachten totdat ik naar port Said gebracht werd.
Dit continental hotel heeft de sfeer van een palijs van een oude faro met luxe tot in het extreme.
Gezien de 40 graden was het zwembad niet te weerstaan en toen ik eind van de morgen wakker was (kwam om 3 uur pas in het hotel aan) ben ik na een uitgebreid ontbijt lekker bij het zwembad gaan liggen.
Even opkijken was al voldoende om een drankje te laten bezorgen.
Ook kwam men regelmatig met koude doekjes langs zodat je een beetje afkoelen kon.
Later op de dag toen het eindelijk een beetje afkoelde ben ik naar de enorme mall gegaan die vlak bij het hotel ligt hier was het aangenaam toeven ivm de airco die de temperatuur terug bracht naar 26 graden.
De volgende ochtend werd ik opgehaald door de agent om naar port Said te gaan.
Dit is een lange reis door voornamelijk woestijn (dit moet de droom zijn voor een kleuter deze enorme zandbak)dichter bij port Said wordt alles wat groener en passeer je de nodige kanaaltjes en riviertjes.
In Port Said moesten de nodige formaliteiten vervuld worden wat inhoud dat je van het ene kantoor naar het andere gebracht wordt op verschillende locaties in de stad.
Overal moet de agent de beurs trekken om de zaken geregeld te krijgen.
Het verkeer is dusdanig dat het programma weg misbruikers er in 24 uur voor een seizoen lang materiaal zou kunnen filmen.
Een richtings verkeer fuck it rood stoplicht geld voor bijna niemand, een politie agent op een kruising werkt dan weer wel.
Na diverse eindeloze formaliteiten moesten we met een pontje een rivier oversteken waar opnieuw wat geld naar de nodige officials gebracht moest worden (gelukkig door de agent)
Hierna werden we naar een klein remote haventje gebracht waar een houten motor boot ons eindelijk naar het schip ging brengen(ondanks dat dit container schip aan de kade afgemeerd lag moesten we aan de waterzijde met de gangway omhoog.
Hier kon ik meteen aan de slag en heb het de eerste 3 uur voor het eerst van mijn leven een beetje moeilijk gehad met de hitte (ongeveer 50 graden in de machine kamer).
Na de nodige problemen is in de loop van de nacht alles gerepareerd en moest er gewacht worden op het vertrek van het schip
Dit zou eerst 12 uur zijn dit werd 1 uur vervolgens vertraagd tot 2 uur en na 4 * extra delay vertrokken we uiteindelijk 5:30.
Alles functioneerde gelukkig prima en ik hoefde zelfs niets na te stellen.
In het Suez kanaal zijn schepen verplicht om extra mooring line handelers aan boord te nemen.
Deze heren hadden een complete winkel uitgeselt beneden deks en de hele bemanning werd natuur gepust om hier even te komen kijken.
Ik heb uiteindelijk uiteraard voor veel te veel geld een mok gekocht het gaat tenslotte om het idee.
Na een paar uur kom je op een soort binnen meer en gaat het anker na beneden totdat uren later er genoeg boten liggen om per konvooi naar Suez te varen.
Ik had het geluk met een zeer vriendelijke en kundige bemanning te maken te hebben wat de reis zeer aangenaam heeft gemaakt.
Sávonds om 8 uur kwamen we in de buurt van Suez en moest ik overstappen op een houten speed bood dit terwijl het schip met 10 knopen door bleef varen.
Op het water gaat het er al net zo aan toe als op de weg en tijdens het overstappen kwam er een speedboot van de andere kant die nog even tussen het schip waar ik van af kwam en waar ik naar toe moest wilde doorvaren dus ik bleef maar even op de gang way en mijn bootje week snel uit.
Dit ging net goed.
Vervolgens was het op dit kleine bootje nog een eind varen door de havens van Suez.
Hier zie je een hoop booten en ferry?s die er uitzien als de bootjes bij Nederland tijdens mijn prille jeugd.
Toen we vervolgens aan de kade waren mocht ik niet uitstappen aangezien de agent verwoede onderhandelingen voerde met de schipper van het bootje over de prijs.
Toen dit geregeld was volgde weer de routine van het bureaucratische Egypte om via allerlei kantoortjes mijn terug keer in Egypte moest regelen.
Na een paar uurtjes weer bij jan en alleman langs geweest te zijn en de beurs van de agent aanzienlijk lichter was geworden ging het dan weer op naar Cairo.
Na een tocht van anderhalf uur door de woestijn werd ik naar een hotel gebracht wat zeer goed was maar niet kon tippen aan het hotel van de heenweg.
De volgende morgen ging het dan weer op naar het vliegveld waar alles zeer eenvoudig ging (ik was door diverse mensen gewaarschuwd dat dit alles niet zo makkelijk zou gaan en dat je door nep officials regelmatig verteld wordt dat je in de verkeerde rij staat en dat nadat ze je naar ?de goede rij?gebracht hebben ze daar voor uiteraard beloond dienen te worden(vervolgens schijn je dan dus wel in de verkeerde rij te staan)
De shuttle taxi van het hotel bracht ook de beveiligings beambten van Swiss air naar het vliegveld dus dit maakte voor mij alles erg makkelijk.
Hiervandaan ging het via Zurich terug naar Amsterdam.
Stuur door
Dit is niet OK